تبليغاتX
به یاد گل آقای ملت ایران
 

*به مناسبت سالگرد درگذشت زنده یاد

کیومرث صابری فومنی *

 

خنده روهرکه نیست از ما نیست

                             اخم  در چنته (( گل آقا))  نیست

ستاره ای درخشان درآسمان فرهنگ و ادب غروب کرد

وازکران تا کران میهن عزیزمان را به ماتم نشاند.

زنده یاد کیومرث صابری فومنی نویسنده نامداروطنز پرداز فرزانه این

دوران بود که ازجمع ابنا زمانه بیرون شد ودغدارمان کرد او دهها سا ل

درعرصه مطبوعات رهجویی کرد و فرازونشیبهای گوناگون را آزمود.

درسالهای دهه(60) با (( دو کلمه حرف حساب))دگر بارگام درراه نهاد

و با قلم سحار و ذوق سلیم  مشتاقان فراوان یافت. 

 پس ازآن با انکه داغ جانگدازگل پرپرشده اش را در دل داشت!

( گل آقا) را بنیان گذاشت. این نهال که درآغازشکننده وناتوان می نمود

 با تلاش پیگیر و پایمردی او به درختی سترگ و ریشه دار تبدیل گردید

 و موسسه ای بزرگ با گستره فراگیر آفریده شد.

در این مکتب خیل بیشماری از نورسیده ها ونوخاسته ها

با راهنمایی او شیوه قلمزنی و نویسندگی آموختند و با لیدند و شکوفا شدند.

بی ترید ( گل آقا) فصل جدیدی را در(( طنز سیاسی )) زنده کرد

و بدین سبب نامی ماندگار در تاریخ ادبیات بیادگارگذاشت.

کیومرث صابری مردی از تبارعاشقان بود و درعمرپربرکت خویش

اندیشه ای جز خدمت به وطن و مردم در سرنداشت

او فرزند خلف ملتی بزرگ بود که خلوص گفتار

وسادگی رفتاربه همراه پشتکارخستگی ناپذیرش هرگز  از یاد ها نخواهد رفت.

                    ***

 ((توی مهتابی خانه گل آقا نشسته بودیم. گفت: "می‌خوام گل آقا را تعطیل کنم!"

 مثل همیشه چشم‌هاش هم می‌خندید و هم برق می‌زد.

+:نظرت.........................................................................................چیه؟
_:
تصمیم......................................................................................گرفتی؟
+ : ....آره!!

_ : .....چرا؟

+ : برای این که به یکی که باید داد بزنه، دروغ نگفته باشم، حواسش را پرت نکرده باشم. می‌فهمی؟

_: حالا علاوه بر درخشش چشم‌ها و برق خنده، موج اشک هم در چشم‌هاش پیچیده بود.

+: خواهند گفت کار کارستان گل آقا تاسیس هفته نامه نبود، تعطیل گل آقا بود. نه؟))

                                                                                 سیدعطاءالله مهاجرانی

+ نوشته شده در  دوشنبه 11 اردیبهشت1385ساعت   توسط گل آقا  | 

 

چه کسی بود......؟

 

           اهل دانشگاهم

                                     حرفه ام حرافی است!!

جزوه ای دارم از عهد عتیق!

                                     مطلبش !!! بکر و عمیق

اهل دانشگاهم

                   مرکبم بود(( ژیا ن))

 

خوش خرامیدن را کبک از او می آموخت!

 

موتورش وقتی سوخت.

                             مکانیکها همه عاشق بودند!!

عاشق قطعه نو!

                    با دلار آزاد

                                   خانه شان ویلا با د!

                                                           هستی ام رفت به با د!!

اهل (( ته قیقاتم))

                      می زنم گاه سری

                                            به کلاس آزاد!!

تا کنم اهل و عیالم را شاد!!

 

حق تدریس مرا می دانی؟؟

                                    کمتر از کارگر افغانی!

وقت تدریس . مرا اندر مغز

                                   جریان دارد(( قرض))!

                                                                 نوسان دارد(( ارز))

عصر هنگام غروب

                          با تنی کوفته بر می گردم

حالتم یک جوری!

                          در کفم لقمه نانی ! عدسی! بلغوری!!

گوش من زنگی زد

                        چه کسی بود صدا زد(( استاد))

                                                                (( خانه ات خواهم داد))

اهل دانشگاهم

                  حرفه ام حرافی است

                                           ((باز بگم؟ یا کافی است؟؟))

 

 

با تشکر از همه دوستان که این مدت برام نظر دادند و سر زدند !

 از آقایون و برادران سبیل کلفت و بی سبیل!

وازخواهران اعم ازسفت حجاب وشل حجاب! کمال تشکر رو دارم!!

((البته به قول فیلم رضا مارمولک!بنده امین ناموس هستم

واز این احساسی تر روم !! نشد تشکر کنم! بقیه طلبتون تا بعد.....))

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 3 اردیبهشت1385ساعت   توسط گل آقا  |